Podyplomowe Studia Zamówień Publicznych

O przyjęcie na Studium mogą ubiegać się absolwenci różnych kierunków studiów, tak uniwersyteckich, jak i innych wyższych uczelni. Mogą to być w szczególności osoby już uczestniczące lub zamierzające brać udział w procesie przygotowania i dokumentowania zamówień publicznych, a także uczestniczące w pracach komisji przetargowych (po stronie zamawiającego) bądź opracowywania i składania ofert w imieniu wykonawców. Słuchaczami Studium będą również osoby pełniące funkcje kierownika zamawiającego, mający np. wykształcenie ekonomiczne i techniczne. Dla prawników jest to możliwość poszerzenia wiedzy z zakresu zamówień publicznych, objętej w programie studiów jedynie treścią specjalistycznego wykładu.

Celem Podyplomowego Studium Zamówień Publicznych jest zapoznanie słuchaczy z przetargowymi i poza przetargowymi formami wydatkowania środków publicznych. Ich racjonalne zastosowanie ma w szczególności ułatwić większą absorpcję środków unijnych przez Polskę. Stąd też przybliżenie tej problematyki wychodzi naprzeciw zainteresowaniom coraz większej grupy osób uczestniczących w realizacji procesu zamówieniowego na różnych szczeblach administracji rządowej oraz samorządowej, a także przez liczne organizacje pozarządowe.

Obowiązujące obecnie prawo zamówień publicznych zawiera przede wszystkim normy z zakresu prawa cywilnego, administracyjnego, finansowego i prawa procesowego cywilnego. Stosowane przepisy są interpretowane w pierwszym rzędzie przez zespoły arbitrów Urzędu Zamówień Publicznych rozpatrujące odwołania od rozstrzygnięć zamawiającego podejmowanych na różnych etapach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Coraz częściej wykładni omawianych norm dokonują również sądy okręgowe rozpatrujące skargi na wyroki zespołów arbitrów oraz Sąd Najwyższy udzielający odpowiedzi na postawione mu pytania prawne w sferze zamówień publicznych.

Powstające w omawianym zakresie problemy teoretyczne i praktyczne prezentować będą w ramach programu Studium najlepsi specjaliści i adwokaci – reprezentujący Urząd Zamówień Publicznych i kancelarie prawnicze zajmujące się zamówieniami publicznymi, a także uniwersyteccy pracownicy nauki, praktykujący jednocześnie w różnych zawodach prawniczych.

Proponowana słuchaczom forma specjalizacji jest atrakcyjna przede wszystkim dlatego, że pozwala na uporządkowanie i bliższe poznanie materii normatywnej, która podlega częstym zmianom, wynikającym m.in. z sygnalizowanej już chęci stworzenia jak najlepszych instrumentów szybkiego i skutecznego wykorzystania środków unijnych przez Polskę.

Program Studium będzie na bieżąco aktualizowany. Obejmuje on znowelizowane przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku – Prawo zamówień publicznych, normy prawa finansowego odnoszące się do wydatkowania środków publicznych oraz przepisy kodeksu cywilnego dotyczące instytucji przetargu, a także zawierania i wykonywania umów, ze szczególnym uwzględnieniem klauzuli rebus sic stantibus. W programie Studium zostały także uwzględnione instrumenty prawa administracyjnego (wiążące się w szczególności z realizowaną przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych kontrolą uprzednią i następczą) oraz konstrukcje prawa procesowego cywilnego wykorzystywane przy rozpatrywaniu środków ochrony prawnej.

Przewiduje się także prezentację orzecznictwa sądowego w sprawach zamówień publicznych oraz przeprowadzenie warsztatów (zajęć praktycznych) w omawianym zakresie.
W programie poszczególnych wykładów uwzględnione zostaną regulacje unijne.

Absolwent Studium powinien stać się wysokokwalifikowanym specjalistą z zakresu zamówień publicznych, mogącym skutecznie uczestniczyć w przetargowych i poza przetargowych formach wydatkowania środków publicznych. Uzyskana wiedza prawnicza i kwalifikacje – zdobyte m.in. w trakcie zajęć praktycznych – będą mogły być wykorzystywane w procesie zamówieniowym realizowanym przez jednostki zatrudniające słuchaczy. Proponowana im forma specjalizacji jest atrakcyjna także dlatego, że pozwala na uporządkowanie i bliższe poznanie materii normatywnej, która podlega częstym zmianom, wynikającym m.in. z chęci stworzenia przez krajowego prawodawcę jak najlepszych instrumentów szybkiego i skutecznego wykorzystywania środków unijnych przez Polskę.